Lambert, Hendrics & Ross – Moanin’

Listopad 14, 2010

Ciężko mi było dzisiaj zebrać się do pisania. Trochę z lenistwa, trochę z listopadowego zobojętnienia. Większość dnia przeleżałem z śpiącą motywacją u boku. Potem wstałem i spróbowałem skomunikować się z kimś z otoczenia. O dialog też dzisiaj ciężko. Moi znajomi jacyś przybici jesienią, czy raczej jesienią się zasłaniający – śpią lub snują się, milczą bądź użalają się. Nie śmiałbym ich krytykować oczywiście, hipokryzji nie znoszę. Muszę przyznać, że i u siebie zauważyłem syndromy stereotypowego jesiennego pogorszenia samopoczucia.

Nie chcąc jednak zagłębiać się zbytnio w te depresyjne stany, poddawać się bez walki, postanowiłem, że poszukam pozytywnych stron wszystkiego, a co najmniej, że znajdę w sobie zgodę na związany z jesienią (choć może nie z jesienią) smutek.

Tu z pomocą przyszli mi Lambert, Hendrics & Ross.

Every mornin’ finds me moanin’
I’m alone and crying the blues
I’m so tired of paying my dues
Ev’ry body knows I’m moanin’

Lord I spend many a days and nights alone with my grief
and I pray, really and truly pray
somebody will come and bring me relief.

O tak. Słucham i czuję spokój. Spokój z lekką nutką rozpogodzenia. No i szczypta nadziei też się znajdzie. Nie jest dobrze, ale cóż począć. Jest muzyka, piękna muzyka. Wprawdzie „I’m alone and crying the blues”, ale na pewno, w końcu „somebody will come and bring me relief.” Relief – słowo klucz. Czekam i wierzę. Yes Lord.

Odpowiedzi: 3 to “Lambert, Hendrics & Ross – Moanin’”

  1. a Says:

    ZE śpiącą motywacją

  2. a Says:

    niestety zła i smutna jesień dopiero się zacznie. pewnie zapytałbyś się dlaczego tak sądzę. odpowiedziałabym, że szczyt przygnębienia nastąpi w momencie, kiedy wejdziesz do kawiarni, usiądziesz przy stoliku, powąchasz świeżo zaparzoną kawę, przysuniesz sobie popielniczkę, weźmiesz papierosa w jedną dłoń, w drugą zapalniczkę i właśnie w tym cudownym momencie zobaczysz dziewczę za barem pokazujące Ci na migi „TU SIĘ NIE PALI”.

  3. Marek Says:

    Naprawdę nie rozumiem tego przygnębiającego nastroju na tym blogu .
    Jesień to najpiękniejsza pora roku .
    Wstarczy wyjść z domu .
    Piosnek są fajne ale jeśli se słucha zbyt długo to i samemu wpada się w taki zły nastrój .


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: